|
|
|
Grote of Sint Bavokerk De
kleine voorganger van de Grote of Sint-Bavokerk werd rond 1370 door brand
ten dele beschadigd. Aan het eind van de 14e eeuw werd begonnen met
de bouw van de huidige kerk. In 1502 is begonnen met het bouwen van een
stenen kruistoren, maar tussen 1514 en 1517 kwam men er achter dat de deels
afgebouwde toren te zwaar was zodat deze weer afgebroken werd. De nieuwe
toren "dakruiter" werd tussen 1518 en 1520 gebouwd van
eikenhout en afgedekt met loden bekleding. In de toren hangen de
Damiaatjes, men geloofde dat de klokken waren buitgemaakt door de
Haarlemmers die mee deden aan de kruistocht van 1219, maar in Egypte
waren toen der tijd geen kerken en zeker geen klokken, in
werkelijkheid zijn ze door iemand in 1564 aan de kerk schonken. Als
kind kon ik altijd van het geluid van de damiaatjes genieten, en nog
altijd luiden zij tussen negen en half tien s’avonds. In 1660 kreeg de toren
een beiaard (carillon). Volgen de Beiaard Wereld Federatie moet hij
tenminste 23 klokken hebben om carillon genoemd te mogen worden. Tussen
1734en 1738 bouwde Christiaan Müller een nieuwe orgel in de kerk.
“deze bracht hem roem over de hele wereld”. Het was in die tijd de
grootste orgel ter wereld en heeft 62 stemmen en 4295 pijpen.
Van over de hele wereld kwam men naar Haarlem om het orgel te beluisteren.
Zoals de 10 jarige Wolfgang Amadeus Mozart in 1766. Toen
Napoleon in 1795 Holland bezette werden overal de torens gevorderd ook die
van Haarlem, vanaf dat moment zijn alle kerktorens eigendom van
de stad. De kerk werd van 1875 tot 1905 ingrijpend verbouwd. Aan het begin
van de 2e wereldoorlog is boven het beroemde orgel een
|
|
