|
|
|
Leproozen-, Pest en Dolhuys Schotersingel
2. Het leprozen-, pest- en dolhuys was oorspronkelijk gelegen buiten de
stadsmuren van Haarlem als onderkomen voor “dollen” en lijders aan
besmettelijke ziekten, en dateert uit 1320. Voorheen stond het Leproozen-,
Pest en Dolhuys in de stad maar vanwege besmettings gevaar is hij
verplaats buiten de stads muren. Het staat op het voormalig grond gebied
van Sint Jacobs Capelle “het kapel staat er nog” later Leprozen te
zieken. Tijdens het beleg van Haarlem 11 december 1572-13 juli 1573, was
hier het onderdak van de Spanjaarden en van Don Ferdinand van Toledo,
(broer van Don Frederik van Toledo), na de brand van 24 maart 1573 nam Don
Frederik zijn intrek in het Huis
ter Kleef. (stad kweektuin). Rond 1856 was hier het Stads
Armen- en Ziekenhuis, vanaf dat moment was de naam stadsarmen- en
ziekenhuis. Op 26 januari 1876 was bepaald dat in het Stads Armen- en
Ziekenhuis ook de mensen die aan krankzinnigheid, schurft en aan vrouwen
die met syfilis besmet waren onder te brengen, aan die laatste categorie
kleefde nogal wat bezwaren daar dit vrouwen van lichte zede waren. De
windwijzer op de toren heeft als teken een doodshoofd met een ruggengraat
wat aangaf dat je hier maar beter niet kon zijn. Op 23 februari 1929 werd
door een reorganisatie de naam veranderd in Haarlems tehuis voor ouden van
dagen. Het heeft al bijna 700 jaar een functie binnen de gezondheidszorg.
Thans is daar een museum van psychiatrie gevestigd, op 27 januari
2005 opende museum “Het Dolhuys” haar deuren voor het publiek.
Het museum is een gezamenlijk initiatief van zeven psychiatrische
instellingen en is gevestigd in het voormalige leprozen-, pest- en dolhuys
te Haarlem.
|
|
